Wat in 2007 begon als een droom over dertien bomen, groeide langzaam uit tot Belevingstuin To Bee. Maar hoe veranderde een voormalige schapenweide in een Keltisch geïnspireerde droomtuin? Ontdek het verhaal achter de eerste aanplant, de bijzondere symboliek en een idee dat bijna twintig jaar de tijd kreeg om te groeien.
Belevingstuin To Bee | Een droom die de tijd kreeg om te groeien
Van een eerste idee in 2007 naar een levende Keltische droomtuin.
Sommige ideeën ontstaan niet van de ene op de andere dag. Ze dienen zich aan als een gedachte, een verlangen of een gevoel dat er iets mag groeien. Zonder dat je precies weet wanneer of hoe het werkelijkheid zal worden.
Zo begon ook het verhaal van Belevingstuin To Bee.
Het eerste zaadje in 2007
Al in 2007 had ik het idee om een tuin aan te leggen met dertien bomen, geïnspireerd op de Keltische boomkalender en de maancyclus.
De grond waarop ik deze tuin voor me zag, was destijds nog een schapenweide van mijn ouders. Het idee was er, maar de mogelijkheid om het daadwerkelijk uit te voeren nog niet.
Jaren later vond ik een oude e-mail uit 2007 terug. Een tastbare herinnering aan iets wat al die tijd in mijn gedachten had geleefd.
In die periode verdiepte ik me op verschillende manieren in het inheemse heidendom, oude natuurtradities en de symbolische betekenis van bomen. Ik volgde cursussen, verzamelde inzichten en ontdekte steeds meer verbindingen tussen de mens en de natuur.
In 2010 begon ik aan mijn opleiding tot voetreflextherapeute. Na het behalen van mijn diploma startte ik in 2013 mijn eigen praktijk Bewust Er Zijn.
De droom van de tuin verdween ondertussen niet. Deze bleef op de achtergrond aanwezig, wachtend op het moment waarop er ruimte zou ontstaan om het idee verder vorm te geven.
Van schapenweide naar droomtuin
In 2014 namen we de voormalige schapenweide van mijn ouders over.
Eindelijk kon ik beginnen met het uitwerken van mijn plannen.
De basis was duidelijk. Dertien bomen, verbonden met de maancyclus. Drie concentrische cirkels, een zon als middelpunt en acht zonnestralen die zich vanuit het centrum naar buiten uitstrekken.
Ook de vier seizoenen, de vier elementen en de acht jaarfeesten maakten deel uit van mijn oorspronkelijke gedachte.
Ik wilde de natuurlijke cycli niet alleen zichtbaar maken, maar er ook letterlijk doorheen kunnen wandelen.
Eind 2016 werden de eerste dertien bomen geplant. Daarmee kreeg een idee dat bijna tien jaar eerder was ontstaan voor het eerst werkelijk wortels in de aarde.
In 2017 begon het oorspronkelijke ontwerp steeds duidelijker zichtbaar te worden.
Wat jarenlang in mijn hoofd had bestaan, kreeg langzaam een plaats op het land.
Een tuin die verder wilde groeien
Het bleef niet bij die eerste dertien bomen.
In 2019 breidde ik de aanplant uit, geïnspireerd door de bomenhoroscoop en het Ogham, het oude schrift dat onder andere met boomnamen wordt geassocieerd.
Uiteindelijk stonden er 42 bomen in de tuin.
Met de uitbreiding ontstonden nieuwe mogelijkheden. Er kwamen paden, ontmoetingsplekken en verbindingen die ik bij de eerste aanplant nog niet allemaal had kunnen voorzien.
Ook het labyrint kreeg in 2019 een plaats in de tuin, met de Kastanje als middelpunt.
Maar het labyrint zag er toen heel anders uit dan vandaag.
Van gras naar een chakra-labyrint
In het begin bestond het labyrint uit gras. Later veranderde dat in zand en vervolgens in houtsnippers.
Ook de stenen maakten een ontwikkeling door. Eerst gebruikte ik gewone bakstenen. Daarna werden ze wit en pas weer later kregen ze de kleuren van de chakra's.
Zo ontstond stap voor stap het chakra-labyrint zoals je dat tegenwoordig in Belevingstuin To Bee kunt bewandelen.
Niet alles was vooraf bedacht.
Sommige betekenissen werden pas zichtbaar toen de tuin er al was. Nieuwe inzichten brachten veranderingen met zich mee. Wat eerst een eenvoudige vorm had, kreeg later een diepere laag.
En soms vroeg de natuur zelf om een andere aanpak.
Een boom die meer ruimte nodig had. Een pad dat beter ergens anders kon lopen. Een plek die onverwacht uitnodigde om stil te staan.
Ik leerde dat een tuin niet alleen ontstaat door wat je aanlegt, maar ook door wat je laat gebeuren.
Een naam die bij de tuin paste
Ook de naam Belevingstuin To Bee ontstond pas jaren nadat de eerste bomen waren geplant.
De tuin had inmiddels steeds meer betekenis gekregen als plek waar natuurbeleving en bewustwording samenkomen.
To Bee verwijst naar het Engelse to be, het zijn. Naar de ruimte om even niets te hoeven en eenvoudig aanwezig te mogen zijn.
Maar de naam verwijst ook naar de bij, die zo'n belangrijke rol speelt in het natuurlijke leven van de tuin.
Twee betekenissen die samenkomen in één naam.
Zo kreeg ook de identiteit van de tuin langzaam vorm.
De tijd nemen om iets te laten groeien
Wanneer ik terugkijk, herken ik een patroon in de manier waarop mijn ideeën ontstaan.
Vaak zit er ongeveer drie jaar tussen het eerste idee en de uiteindelijke uitvoering.
Eerst is er een gedachte. Daarna begint het zoeken, onderzoeken en ontdekken. Soms verandert het oorspronkelijke plan onderweg. Soms komt er iets bij of blijkt iets anders beter te passen.
Ik hoef niet altijd meteen te weten hoe het eindresultaat eruit zal zien.
Dat geldt voor mijn eigen creatieve proces, maar ook voor de tuin.
De natuur laat zich immers niet volledig plannen. Een boom groeit in een eigen tempo. De seizoenen volgen hun ritme en wat vandaag nog nauwelijks zichtbaar is, kan over enkele jaren een heel andere vorm hebben aangenomen.
Misschien is dat wel een van de belangrijkste lessen die Belevingstuin To Bee mij heeft geleerd.
Dat groeien tijd mag kosten.
En dat iets niet af hoeft te zijn om al van betekenis te kunnen zijn.
Twintig jaar na het eerste idee
In 2027 is het twintig jaar geleden dat het oorspronkelijke idee voor de tuin in mijn gedachten ontstond.
Tegelijkertijd kijken we terug op tien jaar waarin de fysieke tuin steeds verder vorm heeft gekregen.
Van een voormalige schapenweide met dertien jonge bomen naar een plek met verschillende belevingspaden, een chakra-labyrint, boomkarakters, meditatieplekken en ruimte voor wilde bijen en andere dieren.
Maar wanneer ik terugkijk, zie ik niet alleen wat er allemaal is aangelegd.
Ik zie vooral hoeveel tijd sommige dingen nodig hebben gehad om te kunnen ontstaan.
En hoe een gedachte uit 2007 uiteindelijk is uitgegroeid tot een plek waar anderen hun eigen verbinding met de natuur mogen ontdekken.
Belevingstuin To Bee is nog altijd in ontwikkeling.
Er zullen nieuwe ideeën komen. Sommige zullen snel vorm krijgen, andere hebben misschien opnieuw enkele jaren nodig.
En dat is goed.
Want net als de bomen hoef ook ik niet alles in één seizoen te laten groeien.
Waar natuur en bewustzijn elkaar ontmoeten.
Volg jouw innerlijk voetenpad.
